news
“येरवडा कारागृहातून ताब्यात घेतलेल्या आरोपीने दिली गुन्ह्यांची कबुली!” पोलीस आयुक्त विनय कुमार चौबे यांच्या मार्गदर्शनाखाली कारवाई; महाळुंगे आणि तळेगाव एम.आय.डी.सी. परिसरातील चोरीचे धागेदोरे उघड“सुरक्षेसोबतच कौटुंबिक जिव्हाळा देण्याचे कर्तव्य!” पोलीस आयुक्त विनय कुमार चौबे यांच्या मार्गदर्शनाखाली ‘ज्येष्ठानुबंध’ उपक्रम यशस्वी; २८,००० हून अधिक ज्येष्ठांची डिजिटल नोंदणी पूर्ण“कोणतीही लेखी परीक्षा नाही, केवळ गुणवत्तेवर आधारित निवड!” पश्चिम रेल्वेच्या (Western Railway) भरतीसाठी अर्ज करण्याची २३ मार्च ही शेवटची तारीख; ग्रुप-डी भरतीमध्ये २०% आरक्षणाचा मिळणार लाभ“उच्च न्यायालयाच्या मार्गदर्शक तत्त्वांचे उल्लंघन केल्याचा ठपका!” अपूर्ण जाहिरात प्रक्रियेमुळे ६८९ झाडे तोडण्याचा प्रस्ताव तहकूब; वृक्ष अधिकारी विजय नायकल यांनी तांत्रिक त्रुटी मान्य करत शिफारस वरिष्ठ स्तरावर धाडली“अवघ्या २० दिवसांत महापालिकेच्या तिजोरीत ८० कोटींचा महसूल!” थकबाकीदारांना आतापर्यंत १९.१५ कोटींची भरघोस सवलत; ३१ मार्चपर्यंत एकरकमी कर भरणाऱ्यांनाच मिळणार लाभ
Home अकोला पत्रकारिता नव्हे, ‘रक्तरंजित शाई’! निर्भय पत्रकारांचे रक्त सांडले; लोकशाहीचा प्रहरी आज भयावह संकटात

पत्रकारिता नव्हे, ‘रक्तरंजित शाई’! निर्भय पत्रकारांचे रक्त सांडले; लोकशाहीचा प्रहरी आज भयावह संकटात

भ्रष्टाचार उघड करणाऱ्या पत्रकारांना धमक्या आणि नंतर संशयास्पद मृत्यू; पत्रकार सुरक्षित नाहीत, तर लोकशाही केवळ कागदावर उरते, हे कटू सत्य. (© २०२५ मॅक्स मंथन डेली न्यूज )

by maxmanthannews@gmail.com
Spread the love

 

लोकशाहीच्या चिंधड्या! पत्रकारांच्या बलिदानाने चौथे स्तंभ झाले रक्तरंजित

 


 

‘प्रश्न विचारणे’ बनले मृत्यूचे कारण; गेल्या एका दशकात शेकडो निर्भय पत्रकारांच्या हत्या, सत्ताधाऱ्यांचे मौन म्हणजे सत्य गाडण्याचा प्रयत्न.

 

अकोला, प्रतिनिधी : विलास सावळे,दि. ऑक्टोबर , मॅक्स मंथन डेली न्यूज:

आज लोकशाहीचा ‘चौथा स्तंभ’ रक्ताच्या थारोळ्यात बुडाला आहे. पत्रकार म्हणजे केवळ बातमी देणारा व्यक्ती नव्हे, तर तो समाजाचा आरसा आणि जनतेचा आवाज असतो. पण गेल्या दहा वर्षांत याच लोकशाहीच्या प्रहरींचे निर्दयीपणे बळी घेतले जात आहेत आणि त्यांच्या अंत्यसंस्कारांसोबतच लोकशाहीचेही दफन होत असल्याची वेदना आज प्रत्येकाच्या मनात आहे.

 

सत्याच्या पाठीशी उभे राहणे म्हणजे मृत्यूला आमंत्रण

 

गेल्या दशकभरात शेकडो पत्रकारांची निर्दय हत्या झाली. उत्तर प्रदेशचे जगेंद्र सिंह, बिहारचे राजदेव रंजन, छत्तीसगडचे मुकेश चंद्राकर यांसारख्या निर्भय पत्रकारांचे रक्त सत्तेच्या गलियाऱ्यांत सांडले. सर्वात अलीकडे, स्थानिक भ्रष्टाचार उघड करणाऱ्या उत्तराखंडातील राजीव प्रताप सिंह यांचा मृतदेह भगीरथी नदीत संशयास्पद स्थितीत सापडला. आधी धमक्या आणि नंतर मृत्यू, हीच आजच्या पत्रकारांची भयावह नियती बनली आहे.

“पत्रकार ठार करणे म्हणजे प्रश्न विचारण्याची ताकद ठार करणे होय. जेव्हा शाई रक्ताने रंगते, तेव्हा समाजातील सत्य चिरडून टाकण्याचा प्रयत्न होतो.”

प्रत्येक बातमी लिहिताना, प्रत्येक सत्य जनतेसमोर आणताना, पत्रकाराच्या डोक्यावर मृत्यूची तलवार लटकत आहे. ‘सत्याच्या पाठीशी उभे राहणे म्हणजे आज मृत्यूला आमंत्रण’ हे वाक्य वास्तव बनले आहे. तरीही, समाज डोळस राहावा म्हणून पत्रकार स्वतःचा जीव पणाला लावत आहेत.

 

शांतता आणि मौनाचे राज्य

 

एका पत्रकाराची हत्या झाली की, दोन दिवस समाज हळहळतो, सोशल मीडियावर संतापाच्या पोस्ट होतात आणि तिसऱ्या दिवशी सर्व विसरले जाते. पण ज्या पत्रकाराने आपला जीव गमावला, त्याच्या कुटुंबाचा संसार कायमस्वरूपी उद्ध्वस्त होतो. त्यांची मुले वडिलांच्या केवळ छायाचित्रात त्यांना शोधत राहतात.

हे केवळ वैयक्तिक खून नसून, लोकशाहीवरचा थेट प्रहार आहे. निर्भय पत्रकारिता असल्याशिवाय लोकशाहीला अर्थ उरत नाही. जोपर्यंत सत्ताधारी या मृत्यूंना गांभीर्याने घेऊन पत्रकारितेसाठी सुरक्षित वातावरण निर्माण करत नाहीत, तोपर्यंत आपल्याला लोकशाहीच्या चिंधड्या याच रक्तरंजित पानांवर वाचाव्या लागतील, हे कटू सत्य आहे.


© मॅक्स मंथन डेली न्यूज. सर्व हक्क राखीव.

You may also like

Leave a Comment

error: Content is protected !!